Sveti Petar Dabrobosanski: Nije napustio Sarajevo, a njegovo stradanje ostalo je zapisano u istoriji

Sveti Petar Zimonjić rođen je 24. juna 1866. godine u Grahovu, u porodici sveštenika i vojvode Bogdana Zimonjića. Bogosloviju je završio u Reljevu, a Bogoslovski fakultet u Černovcima. Zamonašio se 1895. godine u manastiru Žitomislić, nakon čega je služio kao profesor Bogoslovije u Reljevu. 

Godine 1903. izabran je za episkopa Zahumsko-hercegovačkog, a 1920. godine postao je mitropolit Dabrobosanski, sa sjedištem u Sarajevu. Na toj dužnosti ostao je sve do stradanja tokom Drugog svjetskog rata. 

Mitropolit Petar bio je poznat po skromnosti, obrazovanju i brizi za narod. Tokom Prvog svjetskog rata, preko svojih sveštenika pomagao je djeci pogođenoj ratnim stradanjima i organizovao njihovo slanje u Vojvodinu. Njegovo djelovanje bilo je usmjereno na očuvanje vjere, crkve i života pravoslavnog naroda u Bosni i Hercegovini. 

Početkom Drugog svjetskog rata mitropolit Petar odbio je da napusti Sarajevo i svoju pastvu. U maju 1941. godine uhapšen je i zatvoren. Nakon zatočenja i teških muka, odveden je iz Sarajeva, a zatim mu se gubi pouzdani trag. Srpska pravoslavna crkva ga danas poštuje kao svetog sveštenomučenika, dok tačno mjesto njegovog groba nije poznato. 

Sveti Petar Dabrobosanski ostao je upamćen kao arhijerej koji je u teškim vremenima ostao uz svoj narod i Crkvu. Njegov život i stradanje danas se čuvaju u crkvenom predanju kao svjedočanstvo vjere, istrajnosti i žrtve.

Njegov praznik obilježava se 17. septembra po novom, odnosno 4. septembra po julijanskom kalendaru.